CHOICE BLOG

OP-ED: argumenten van tegenstanders van abortus kloppen niet met de cijfers

Afgelopen zaterdag 9 december vond de 25ste Mars voor het Leven plaats. Ongeveer 10 tot 15 duizend deelnemers trokken stilzwijgend door Den Haag om op deze wijze te demonstreren tegen het recht op legale en veilige abortus en euthanasie. In dit artikel legt Youth Advocate Monty uit waarom veel argumenten die gebruikt worden in de discussie tegen abortus niet gestoeld zijn op waarheid.

Een veelvoudig herhaalde aanklacht vanuit deze groep is dat wij, voorstanders van het recht voor vrouwen om zelf te beslissen over hun lichaam en zwangerschap, ons te luchtig opstellen tegenover abortus. Ook zouden voorstanders van abortus volgens hun tegenstanders de zwangere persoon op subtiele en minder subtiele wijze richting een abortus sturen, zonder dat de persoon voldoende ruimte krijgt om een afweging te maken tussen het behouden en afbreken van de zwangerschap. Hiernaast is een veel gebruikt argument tegen het recht op legale en veilige abortus dat veel mensen in psychische nood belanden na een abortus, en dat zij onvoldoende geestelijke steun krijgen voor, tijdens en na hun besluit.

Deze argumenten tegen vrije en legale abortus zijn niet alleen betuttelend en doordrongen van een oerconservatief en moraliserend oordeel, maar zijn daarnaast ook simpelweg niet te onderbouwen met cijfers uit de werkelijkheid.

Keuzevrijheid

Ten eerste, het recht van een persoon om te beslissen over diens zwangerschap en het eigen lichaam staat geheel in lijn met het grotere principe van zelfbeschikking. Dit is niet alleen vastgelegd in de Nederlandse wet, maar ook in verschillende internationale verdragen. Iedereen moet een keus hebben, wanneer je tegen abortus bent, ben je dus eigenlijk tegen de vrije keuze. Zij die kiezen om hun zwangerschap af te breken moeten bovendien tegemoet worden gekomen zonder oordeel, maar wel met compassie en begrip. Het dwingen van iemand tot een abortus is een schending van iemands (mensen)recht. Die schending staat op gelijke voet met het überhaupt niet bieden van een keus. Beiden is onjuist in onze ogen.

Psychische klachten

Ten tweede, het alom beweerde feit dat abortussen vaak leiden tot psychische klachten is onjuist volgens onderzoek van het Guttmacher instituut. Dat onderzoek laat zien dat vrouwen die binnen het eerste trimester (en 81% van alle abortussen in Nederland vinden plaats binnen dit tijdsbestek) hun ongewenste zwangerschap afbreken geen grotere kans hebben om psychische problemen te krijgen dan vrouwen die besluiten de zwangerschap wel door te zetten.

Inperken leidt niet tot afname

Ten derde, de organisatie achter de mars, Schreeuw om het Leven, en haar achterban hebben als doel om het aantal afgebroken zwangerschappen terug te dringen. Echter, de werkelijkheid laat zien dat het inperken (en in ergere vallen het criminaliseren) van het recht op abortus het officiële aantal abortussen wellicht doet dalen, maar dat daarentegen het aantal onveilige, illegale en clandestiene abortussen juist toeneemt. Het zal voor antikeus activisten dan ook moeilijk te verteren zijn, maar als er een les getrokken kan worden dan is dat dat juist dat een ruime abortuswetgeving, in combinatie met robuuste en moderne seksuele voorlichting en toegang tot effectieve voorbehoedsmiddelen de meest effectieve manier zijn om het aantal afgebroken zwangerschappen terug te dringen.

Zorg hoort vrij van oordelen te zijn

Ten slotte, het terugdringen van het aantal abortussen mag nooit een doel op zich zijn, omdat dit inherent gekoppeld is aan een moreel oordeel. Naast dat abortus een individuele keus is die alleen door het individu kan en moet worden gemaakt, is het ook iets wat onder de zorg valt. En als er iets geen plek heeft in de zorg, dan is dat moraliteit en oordeel.

Geschreven door Monty Aal.

De afgelopen week lieten wij ons horen voor de keuzevrijheid. Lees meer over onze campagne #IkKies. Benieuwd wat jij nog meer kan doen? Teken de petitie ‘Nederland wil de abortuspil’.